sign in
create your own travel blog
Je mag best weten: ik zit momenteel in een ‘uitgestorven’ Tuksdorp. Tuinmannen en andere figuren zijn hard bezig alles weer op te knappen; gras wordt gemaaid, sproeiers sproeien, wat kapot is wordt gerepareerd etc. etc., maar: alle (internationale) studenten zijn zo goed als weg. Tuksdorp wordt klaargemaakt voor het nieuwe semester, na de zomervakantie. Nu, ik was al een poosje hier in huis met alleen nog maar Nederlanders en een Duitser, maar nu ik hier helemaal alleen ben, voelt het toch wel een beetje gek (de oo’s en de aah’s zijn nu op z’n plaats). De meeste studenten zijn weer terug naar hun homecountry, of maken nog een mooie (lange) trip naar overal en nergens (de mensen die zeg maar écht geen verantwoordelijkheidsgevoel hebben
).
Gisteren op de universiteit geweest om ons project te bespreken en ‘groen licht’ te krijgen om door te gaan in Nederland. Dat...
Met ‘We live in a beautiful world’ van Coldplay toerden we deze trip over de wegen van Zuid-Afrika, Botswana en Zimbabwe. Nee, heus niet alleen met dat nummer, maar, dat is wel zo’n nummer waarbij je denkt: die kan ik volop meezingen als de natuur om je heen zo enorm mooi is! We vertrokken zaterdag de 14e om 04:00AM vanuit Tuksdorp (de avond ervoor hadden we de ‘vaarwel braai’, erg gezellig, zie foto’s vorige blog). Of, dat zeg ik niet goed: we zouden 4 uur vertrekken, mits iedereen dan zeg maar klaar is om te gaan. Ik werd tegen een uurtje of half 5 wakker… Goed begin!
In ieder geval: op naar Botswana. Een land net zo groot als Frankrijk, maar met enkel 1,6 miljoen inwoners. Een land waar de armoede (veel) hoger ligt dan in Zuid-Afrika en dat minder ontwikkeld is. Reizen in Botswana is een uitdaging, omdat er weinig tankstations, veel slechte wegen, en relatief...
Deze week mijn studie afgerond hier! Of tenminste. Ik vind dat ik het heb afgerond. Weliswaar moet ik nog een cijfer krijgen voor mijn article, en moeten we nog een beoordeling krijgen op ons deel van het onderzoek, dat zij zo. Voor het vak wat ik hier gevolgd heb, zijn de assignments gemaakt, en ja, zelfs met een voldoende afgesloten (inclusief de presentatie). Over het onderzoek ben ik niet heel erg tevreden (we doen een deel hier, en een deel in Nederland), maar dat komt vooral omdat het toch nog wel een drempel is (voor mij) om in ’t Engels je bevindingen en mening etc. op te schrijven. Het doel van ons deel hier, is om groen licht te krijgen van onze begeleider, en daarmee verder aan de slag te gaan in Nederland. Wordt vervolg dus.
En ja. Wat kun je hier nog meer doen, naast studeren? Precies. Reizen. Niet helemaal waar, want ik houd ook van het leven hier in Pretoria...
Zo! Voor degene die me missen: met een kleine 6 weken ben ik weer in Nederland. En voor degene die me niet missen: met een kleine 6 weken ben ik weer in Nederland. Ha, doe je niks aan he. Ik zal er even een cliché tegenaan gooien: ‘de tijd gaat enorm snel!’. Maar uiteraard, wat ik ‘alles behalve’ wil doen is aftellen. Dus bij deze weer een update van mijn leventje hier in Zuid-Afrika, dit keer met een wat beschouwende, dan wel analytische blik op Zuid-Afrika. Want jullie begrijpen: alle trips, uitstapjes, mooie dingen etc. zijn natuurlijk om me meer te verdiepen in de cultuur, en meer te weten te komen van het land, en heus niet om maar de relaxte vakantieganger uit te hangen. Grapje.
Nee, toch even serieus: na 2,5 maand besef ik dat het land waarin ik terecht ben gekomen complex is in veel opzichten. Het aparte is dat je niet meer zo raar opkijkt van bepaalde zaken hier...
Schreef ik mijn vorige bericht nog in volledige vakantiesferen, momenteel ben ik al weer een aantal dagen in Pretoria. De grote vraag (naast de vraag of jullie doorhebben dat ik in mijn weblog best vaak een vraag opwerp) is hoe gedetailleerd (of niet) ik mijn afgelopen trip ga beschrijven. Nu, daar balans vaak de juiste oplossing is, combineer ik smeuïge details met een zeer globale verhaallijn. Tjonge. Om te beginnen wat highligts van de afgelopen dagen, back in Pretoria:
- Na terugkomst van de trip afgelopen woensdagmiddag, woensdagavond weer actief college gevolgd.
- Na twee weken dankbaar gebruik van onze auto (Renault Koleos (@Marco: Hulde voor Renault)) deze helaas weer ingeleverd.
- Vanuit centrum Pretoria (autoverhuurder) de taxi terug nemen naar Tuksdorp is hilarisch. Taxi stopt op bijna elke kruising en toetert net zo lang tot er iemand bij komt (hoe voller de taxi,...
Afgelopen donderdag ben ik met een aantal andere studenten vertrokken om een mooie trip te maken door het zuiden van Afrika. Te weten Maseru (Lesotho), Durban, Saint Lucia en Malkerns (Swaziland). Maar he, daar ga ik jullie genoeg over vertellen als ik weer terug ben
(volgende week woensdag).
Momenteel ben ik in Durban (stad aan de Oostkust), en ons ordinaire doel was om hier van de zon te genieten, het strand, de zon, het strand, de zee, de zon, het strand, de zee, de zon en het strand. En de zon. Want, je gaat er van uit dat het mooi weer is. Maar nee! Lesotho was SUPER, maar bij aankomst in Durban was het nat, koud en vochtig. En daarom zit ik nu op internet om dan maar wat eerdere foto's te tonen.
Namelijk: de week voordat de trip begon zijn we druk geweest met het e.e.a. plannen voor de trip en om voor studie het voorstel in te leveren. Daarnaast hebben we voor de...
![photo](http://lh6.ggpht.com/_S53a8gKNw4o/Sre0DzC7rII/AAAAAAAABxc/D7AkvOQ8Npg/s512/IMG_4278.JPG "Aankomst bij school in Mamelodi\")
![photo](http://lh6.ggpht.com/_S53a8gKNw4o/Sre0DzC7rII/AAAAAAAABxc/D7AkvOQ8Npg/s72-c/IMG_4278.JPG "Aankomst bij school in Mamelodi\")
De vraag is of je elke week een blog moet schrijven als je ergens een kleine vier maanden bent. Het antwoord geef ik bij deze. (Alhoewel dit natuurlijk geen garantie biedt voor de verdere periode.) In ieder geval: afgelopen week heb ik weer genoeg meegemaakt om met jullie te delen. Tja, wie niet. We zouden wat dat betreft allemaal een blog moeten beginnen. Om daarna onszelf de interessante vraag stellen: ‘Virtual reality: future shock or extension of identity?’ Deze vraag is niet meer dan een brug naar mijn studie hier in Zuid-Afrika. Het is namelijk een van de onderwerpen waar ik mijn individuele paper over kan schrijven. Maar, omdat een antwoord hierop voor mij te confronterend zou zijn, heb ik het volgende onderwerp gekozen: ‘International communication and its implications for strategic communication management in organisations’.
Ja, want deze jongen heeft z’n eerste...
Ha. Daar zit ie. Internet op de kamer, externe harde schijf draait er weer lustig op los en ook z’n kamer begint er een beetje ‘leefbaar’ uit te zien. Ofwel: ik heb het hier nog steeds prima naar m’n zin. De dagen gaan snel, (misschien wel omdat het hier altijd rond 17.30u donker begint te worden) en ook begint er wat routine te ontstaan, zoals daar zijn:
- de retourtjes naar UP (Universiteit)
- de retourtjes naar Pick ’n Pay (supermarkt), waar ze het woord ‘efficiëntie’ niet kennen, laat staan ooit gekend hebben. Niks gaat snel, alles gaat langzaam. En ach. Waarom zouden ze opschieten, tijd kost nu eenmaal niet zo heel veel geld hier in Zuid-Afrika, zoals bij ons in Europe…
- de (late) avondjes Hatfield Square, het ontmoetingspunt van veel studenten uit Pretoria.
- het zwembad om de hoek, ik hoop hier wekelijks baantjes te gaan trekken (@Mirjam en WJ:...
Mijn heerlijke ritme (elke dag rond een uurtje of 10 ontbijten, daarna koffie in de zon, en tegen 12-en kijken wat de dag me brengt) werd dinsdag ruw onderbroken. Niks uitgebreid ontbijt, niks koffie in de zon, maar hoppakee: half 7 eruit en 7 uur present om richting de Universiteit te lopen. Ietwat spannend, want ja, je weet niet wat er te wachten staat. Trui aan (tot een uurtje of 8 is het hier nog fris: ze noemen dat hier winter) en, ijverige studenten als we zijn, netjes een kwartier voor start van college aanwezig. Uiteraard niet gelijk bij het goede gebouw, maar na wat vragen (thanks Anne-Lot) komen we bij onze collegezaal aan (in het gebouw ‘Old Chemistry).
Overigens, die dag ervoor hebben we een rondleiding gehad over de campus. De campus is gericht op het buitenleven. Veel tuinen, relaxte zitplekjes, tuinmannen die constant alles bijhouden, sproeiers die sproeien,...
Het is apart om de eerste week in een land te zijn waarvan je weet dat je er de komende 3,5 maand ook nog bent. Als medestudenten ons vragen wat we afgelopen dagen gedaan hebben, is dan ook het antwoord: just adapting, just adapting… Uiteraard hebben we niet stilgezeten. We hebben het gered om binnen drie dagen (ons werd verteld dat het vaak een week duurt) officieel student te worden (inclusief studentenkaart met foto), we zijn erg lang bijgepraat over alle gevaren hier in Pretoria en hoe er mee om te gaan (niet naïef, maar ook niet paranoïde) en we hebben heerlijk getoerd in de auto en de omgeving verkend (auto op slot: check, raampjes dicht: check). De hele campus hebben we nog lang niet gezien, hoogstens een aantal gebouwen (UP telt ong. 60.000 studenten). Maandag krijgen we een ‘rondleiding’ en zien we alle gebouwen, tuinen en mooie plekjes. Yeah!
Uit jullie reacties...
